سکوت

در این صفحه می‌توانید تمام مطالب مرتبط با «بلوچ» را مشاهده کنید. آخرین مقالات و منابع در دسترس هستند.

خلاصه مطالبی که در این صفحه می خوانید : فرشیدپور احمدی ؛ نابغه بلوچ و طرح گرافیکی معرفی غذاهای بلوچی و ترک تحصیل دخترانِ روستای گیران ، از توابع بخش کتیج ، استان سیستان و بلوچستان و نوابغ پنهان از دیدگان جلگه چاه هاشم استان سیستان و بلوچستان را بشناسید

با استفاده از لینک های زبر می توانید به مطالب مورد نظر خود در سایت سکوت دسترسی پیدا کنید

فرشیدپور احمدی ؛ نابغه بلوچ

فرشید پور احمدی دانش آموز نوجوان نابغه خوش ذوق و بمب استعداد هنری بلوچ ساکن شهرستان دلگان ، بخش جلگه چاه هاشم ، شهرک چاه اسحاق ذوق و استعداد هنری ایشون در خواندن و سرودن به حدی جذاب و زیباست که بدون موسیقی و ساز ، موجب جلب توجه همگان در فضای مجازی گردیده.نوابغ پنهان و ناشناخته بلوچ را بشناسیم... MrYou.Ir ، سه شنبه هفدهم بهمن ۱۴۰۲ ، 1:17 ...

ادامه مطلب

طرح گرافیکی معرفی غذاهای بلوچی

طرح گرافیکی معرفی غذاهای بلوچی و طرز تهیه آنتهیه و تدوین توسط یونس و عمران رئیسیطراحی و صفحه آرایی : یونس رئیسیبرای دانلود روی لینک زیر کلیک نمائید :دانلود MrYou.Ir ، پنجشنبه هجدهم آبان ۱۴۰۲ ، 22:37 ...

ادامه مطلب

ترک تحصیل دخترانِ روستای گیران ، از توابع بخش کتیج ، استان سیستان و بلوچستان

روستای گیران با وجود جمعیت بالای دانش آموز ، تا چند سال قبل فاقد مدرسه بود و به این دلیل دانش آموزان این روستا مجبور بودند کیلومتر ها و فرسنگ ها جاده خاکی و کوهستانی را تا مرکز بخش کتیج پشت وانت نشسته و این مسیر طولانی و صعب العبور را با وجود گرما و سرمای شدید و طاقت فرسا پیموده و از آنجایی که کل بخش کتیج و حتی مرکز این بخش فاقد هرگونه مدرسه و خوابگاه شبانه روزی دخترانه میباشد دختران روستا مجبورند بلافاصله پس از پایان کلاس همین مسیرهای وحشتناک را دوباره پشت وانت ها بازگردند.فاصله روستای گیران تا مرکز بخش کتیج حدود ۲۵ کیلومتر بوده که این مسیر تماماً جاده خاکی و کوهستانی است که رفت و برگشت در طی این طریق چیزی جز سختی و خستگی و ملالت به بار نمی آورد.مشکل روستای گیران چند سال پیش بطور کلی نبود مدرسه دخترانه بود اما چند سالی است با وجود ساخت مدرسه توسط خیرین متاسفانه ، همچنان دختران این روستا م...

ادامه مطلب

نوابغ پنهان از دیدگان جلگه چاه هاشم استان سیستان و بلوچستان را بشناسید

محسن ، سرآمد یادگیری ، اخلاق ، آرامش و سکون بود.از اول مهر ، شناختی چندان جسته و گریخته پیدا کردم ، تا امروزی که به آگاهی و بینشی جامع تر رسیدم.محسنِ سرشار از نبوغ ما اما اسیر یک سیستم بسته هست ، سیستمی که آکنده از انزوا ، عزلت و خلوت است ؛ جبر جغرافیایی..اسیر واژه ای تلخ ، که دلم می خواد با همه ی اون چیزی که یاد گرفتم، وجود اونو انکار کنم.اما جدی تر از اونه که بشه پنهانش کرد.معنای این واژه رو به وضوح میشه در سیستان و بلوچستان درک کرد ،حالا بیا به جنوب ؛هر چه جنوب تر ، وضوح بیشتر آن معنا خواهد یافت...چه محسن ها که در جای جای ، بلوچستان ، جلگه ها و چاه اسحاق ها که وجود ندارد.اما امان از جبر جغرافیایی!امان از تفکرات عتیقیسم!!امان از نشدن ها و نگذاشتن ها!امان از کلوخ در پس پا و فرق سر کوبیدن ها !!در افسانه های قدیمی سومر امده که هر وقت بلایی نازل می شد، همه ی مردم شهر گرد هم جمع می شدند و فری...

ادامه مطلب